NooNJooNG * ภรรยาเทพ

อ่า....สกินน่ารักโน๊ะ.... นุ่นจุง...คิกคิก ^^ 

คือจริงๆจะเขียนตั้งแต่วันนั้นแล้ว...... แต่แบบ เพราะอะไรๆหลายๆอย่างก็เลยไม่ได้เขียนอ้ะ

20090331

ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว....ที่ดงบังมาถึง....แบบก่อนหน้านั้นก็ทำงานลืมวันไปเลย....มารู้ตัวเอาตอนประมานสามสี่ทุ่มว่า..เห้ย....ดงบังมาถึงคืนนี้นี่หว่า อีกสามสี่ ชม.ก็จะถึงแล้วนี่เห้ย...ก็เลย...แบบ คือมันไม่เชิงว่าลืมไปน่ะ....ในแต่ละวันๆอ้ะ มันก็จะนึกได้อยู่เป็นระยะๆว่าแบบ เออดงบังจะมามะรืนแล้ว...พรุงนี้แล้ว....แล้วพอมาวันนี้เลยเนี่ยมันดันไม่มีความรู้สึกนี้แวปมาในหัว....แต่ก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่คิดขึ้นมาได้ก็จะแบบ...เห้อ ไม่ได้ตาม...ส่งน้องไป ส่งสามีปลาจุงไปแทน...เห้อออ อยากไปเองมากๆ คือแบบมันก็ไม่ได้เดือนร้อนไม่ได้สครีมอะไรมากมมายอ้ะ แบบมันออกแนวปลงว่ะ โฮฮฮ.... ก็คืออย่างที่รู้ๆกันว่าทำใจตั้งแต่มันเริ่มๆเป็นข่าวลือๆมาเมื่อต้นเดือนแล้วอ้ะ....งื้ออออ

อ่า....พอมันนึกได้ตอนดึกๆแล้วก็แบบ....นึกไรไม่ออกอ้ะ ส่งเมจเสจไปหาปลาจุง...คือก่อนส่งก็โทรไปหาก่อนแบบว่า เชคว่าใช้เบอร์นี้อยู่ป่าว? ไอ้เราก็ยิงไปตึ๊ดเดียว....แต่คุณซ่ะมีเทอดันโทรกลับมาเลย เหอๆ แล้วแบบ...ตอนนั้นมันอารมณ์ สครีมอยู่ เวิ่นเว้อมากๆ นึกไรไม่ออก รับทอสับซ่ะมีก็แบบ แอบเขิลๆ ถามมันเสียงงิดๆว่ามีไร?? ฮ่าๆ มันคงจะงงอ้ะ แบบ อ่าว?ก็คุณเมียยิงมาแล้วผัวโทรกลับแล้วทำไมคุณเมียถามงี้ ฮ่าๆ.... มันเขิลอ้ะ บอกไม่ถูกอ้ะ เอาเป็นว่ามันประมานนี้แหละ ฮี่ๆๆ

อ่า......พอวางสายเสร็จก็แบบ....กะว่าจะนอน แต่นอนไม่ไหวอ้ะ มันโฮก....คือแบบ ใจไม่อยู่กับเนื้อตัวซักเท่าไหร่ (ใจไปถึงสุวรรณภูมิแย้ววว)ก็นอนกระสับกระส่ายพลิกไปพลิกมา คว้าหมอนมาอุดปากแล้วกรี้ดไปกรี้ดมาโฮ....แล้วก็เลยส่งข้อความไปให้กี้ ฮ่าๆ...จากนั้นก็ นอนหลับตาๆๆๆ จนหลับไปจริงๆ...เง้อออ.... แล้วก็หลับไป(?)...แต่กี่โมงไม่รู้....ปลาจุงก็โทรมา ถามว่าพี่แยมอยู่ไหนอ้ะไรยังไง? นุ่นก็แบบ....ไม่รู้อ้ะ เง้อออ....คือเค้าไม่ได้ตามด้วยนี่นาจะรู้ได้ไงแล้วแบบก็ง่วงๆงึมๆมารับทอสับด้วยอ้ะ ก็จำไม่ค่อยได้เท่าไหร่แล้วก็วางสายไปแล้วนอนต่อ....

พอรุ่งเช้า.....เง้ออ มันไม่ไหวและ อยากโทรหากี้โทรหาปลาโทรหาอีกหลายๆคนแต่แบบ....มันต้องทำงาน ไม่สะดวกโทรไม่ได้ แต่ก็แอบโทรบางนิดหน่อย(หรือไม่ก็มีคนโทรมาหานุ่น) ตอนที่โทรก็คุยไม่นานอ้ะ มันต้องทำงานไง ไม่สะดวกมากๆ แต่ก็นั่งเชคข่าวไปเรื่อยๆๆ โฮฮฮ....

พอเข้าบอร์ดได้ก็แบบดูรูปที่สนามบินขาบิบมาเป็นอันดับแรก...โฮ มันกรีดร้องได้ใจเลยอ่า.... กระเป๋าคิมแจจุงน่ารักมากๆ น่ารัก น่าร๊ากกก น่ารั๊กกกที่สุด กรีดร้องๆๆ ยูชอนหนีบอิแตะมาอ่า...เง้อ กรี้ดอีกทีโฮฮฮฮ...น่ารักจิงจังบอกไม่ถูกอ่า....

พอมาบอร์ดของเมืองไทย...เห็นเค้าพรืดกันเรื่องที่ไปตามมา...เท่านั้นแหละ อินี่ถึงกับกรีดร้องหนักกว่าเดิมอ่า....แบบเข้าใจป้ะว่านุ่นตามมาตลอดเลยอ้ะ แบบถ้ารู้ว่าดงบังมาไทย...ตอนนั้นต่อให้ติดอะไรก็จะเคลียให้หมดแล้วมาหาให้ได้ แต่ครั้งนี้คือมันไม่ไหวจะเคลียร์จริงจัง มันเกินความสามารถและความเสียสละที่นุ่นจะทำได้แล้วจริงๆ ก็เลยไม่ได้ตาม และไม่ได้เจอกัน...ตลอดทริปเลย อยากไปหาน่ะ อยากไปจริงๆแต่เข้าใจมั้ยว่าไปไม่ได้อ้ะ.....

พอสครีมเวิ่นเว้อไปแล้วก็แบบ...เลิกๆ....ทำงานต่อ ฮ่าๆ

ชีวิตวันนั้นก็แบบ ทำงานไป ดูทีวีไป โทสับเชคข่าวไป สครีมไป บ้าบออะไรกันไปเรื่อยๆ

พอตกเย็นเลิกงานแล้ว....คราวนี้ก็วุ่นวายเพราะว่าติดต่อพี่แยมไม่ได้เลย....ก่อนมาพี่แยมก็บอกว่าจะโทรหา และก็ให้ฝากบอกปลาว่าจะโทรหาแล้วคือก็ติดต่อไม่ได้ มารู้จากในไซต์คือพี่ชู่ววคอมเม้นประมาณว่าพี่แยมโทรหาปลาไม่ติด และก็โดนยึดโทรศัพท์ด้วยหลังจากนั้น..... แล้วคือตอนนั้น ปลาก็ให้เชคข่าวให้ว่าอะไรยังไง ไอ้เราก็น่ะ...จะให้เชคจากไหนว่ะ กูไม่ได้ตามมัน!!~ แบบนึกสถานะการณ์อะไรไม่ออกเลยก็แบบ...โทรไปถามคนที่น่าจะพอให้ขอมูลได้เค้าก็บอกมาเท่าที่เค้ารู้....อ่า....บอกขอบคุณไปแล้วตอนโทรหา แต่ก็จะขอขอบคุณอีกครั้งตรงนี้น้า~~ ^^

แล้วก็อยู่ๆน้องไหม....หนอนไหม ภรรยายุนโฮก็โทรมา บอกว่าพี่แยมให้โทรหา เพราะว่าโดนยึดมือถือติดต่อใครไม่ได้เลยแล้วก็โดนขังด้วย... >.< ก็คุยๆๆกันกับน้องไหมแล้วก็เลยบอกให้ไหมเชคข่าวแล้วให้โทรบอกข่าวปลาด้วย...เพราะถ้าเกิดให้ไหมโทรมาหานุ่น มันอาจจะชักช้าไปไม่ทันการ...ฮ่าๆๆๆ พอน้องไหมบอกปลาแล้วก็โทรมาหานุ่น นุ่นก็เลยโทรไปหากี้....ก็เม้ากับกี้ให้สครีมกันนิดหน่อย

โฮฮฮ....แล้วตอนที่คุยกับน้องปลาแบบว่า....ง่า อิน้องคนนี้มันสร้างกระแสจริงจัง....เล่านู่นเล่านี้ ไอ้เราก็สครีมไป เง้ออ...แล้วแบบ จะอะไรมากมายก็ไม่ได้ไง เพราะอยู่ในที่ที่แบบ...เหมือนมันไม่ใช่ที่ของนุ่นอ้ะไม่ใช่ที่ของแฟนคลับดงบังชินกิคนนี้ จะแสดงไรออกมาเยอะก็ไม่ดี ก็ต้องแบบ จิกหัวเงียบๆแล้วสครีมอยู่ในลำคอ งื้อออออ.......

หลังจากนั้นก็ดูเมียหลวงไป เล่นบอร์ดไป เชคข่าวไป แล้วคือเข้าใจอารมณ์ป้ะ คือแลปท็อปวางอยู่ที่นึง เสียบอแดปเตอร์ ส่วนมือถือ เสียบชาร์ตแบตอยู่อีกที่นึง...โฮ....ซึ่งมันห่างกันประมานสิบเมตรแล้วแบบ...ตอนที่ตามข่าวให้ปลานี่แบบ เดินไปเดินมาคอม-มือถือ,คอม-มือถือ เป็นงี้อยู่เป็นหลายสิบรอบเลยเหอะ....โฮฮฮฮฮฮฮคือแบบถ้าไม่มีคนคอยจับตามองก็จะไม่อะไรหรอกน่ะ แต่นี้ ทำตัวป็นที่ผิดสังเกตมากๆ ง่า....หนูไม่อยากโดนเข้าใจผิดอ้ะ...แต่ช่างมันเหอะ...คนคนนั้นเค้าไม่ได้พูดไรนี่นา ช่างมันๆๆๆ ไม่คิดแระ

เง้ออออ พอเริ่มไม่ได้โทรตามข่าว...ทีนี้ก็จิตตกไม่อยากเล่นเนท ก็เลยมาดูเมียหลวงฮ่าๆ ก็ดูๆไป จนดึกๆน้องปลาโทรมาบอกว่า ผช.กลับไปแล้วน่ะ...นุ่นก็เลย อืมมม.....จากนั้นก็มีเรื่องให้สครีมนิดหน่อยแล้วก็วางสายไป....ตอนนี้ก็รอน้องปลามาอัพไซต์เล่าให้ฟังอยู่ เหอๆ

จากนั้นชีวิตก็เริ่มเข้าสู่สภาวะสงบ(ชั่วคราว!) พอดึกๆๆเตรียมนอนล่ะ...ทีนี้ละสครีมหนัก...แบบว่า อารมณ์ก็คงแบบเดี่ยวกับหลายๆคนที่อยากไปมากๆแต่ไม่ได้ไปอ้ะแหละ....คือแบบ....แต่สำหรับนุ่นมันไม่ใช่ว่าไม่ได้ไปเพราะติดธุระของตัวเองอ้ะ...คือว่าไม่ใช่เลยก็ไม่ค่อยถูก...คือมันแบบ....มันเป็นงานที่นุ่น....ยังไงดีล่ะ ข้ามไปแล้วกันไม่พูดถึงงานนี้แล้ว ขอเข้าใจเงียบๆคนเดียว ^^~

แต่แบบ อย่างที่บอกว่านุ่นเคยตามมาตลอดอ้ะ แล้วพอมาไม่ได้ตามแบบนี้มันทำใจไม่ได้จริงๆอ่า...อย่างงานก่อนที่มาถ่ายยามาฮ่าๆไม่ได้ตามทุกวันก็จริงเพราะอ่านสือจะสอบความถนัดหมอพรุ่งนี้อยู่แล้วไรงี้อ้ะแต่แบบ มันก็ได้เจอบ้างอะไรบ้างก่อนหน้าวันนั้น อย่าคอนเอสเอมที่ไม่เจอที่โรงแรมแต่แบบ...ก็ยังเจอที่คอนอ่า...แต่คราวนี้มันไม่ได้เจอเลยจริงๆ แล้วก่อนหน้านั้นที่ไม่ได้ตามต่อก็แบบ....บอกตัวเองว่าเออ เราต้องเลือกเรื่องเรียนน่ะ ...หักใจให้ได้ ทำใจๆไรงี้ แต่นี้แบบ มันไม่ใช่เลย~ โฮฮฮฮ พรื๊ดดดย๊ากกกก กรี๊ดดดด

คือยังไงอ้ะ...แบบนุ่นรอคอยวันที่ดงบังมาไทย...รอคอยโอกาศที่เราจะได้เจอกันอีก...แต่พอได้ข่าวมาเมื่อต้นเดือนว่าจะมา คือตอนนั้นก็ไม่อยากให้มาเพราะว่าเงินไม่พร้อม แต่ถ้ามาจริงๆก็จะตามอยู่ดี แต่แบบนี่มัน...มันติดงานที่เลี่ยงไม่ได้เลย...โฮฮฮ.....แบบว่าเหมือนเวลาที่นุ่นรอคอยมามันมาถึงแล้ว...แต่นุ่นก็ไม่ได้เจอ....พี่ๆอุดส่ามาหา....เรามาอยู่บนแผ่นดินเดียวกันแล้วแท้ๆ....แต่นุ่นก็ไม่มีโอกาสแม้แต่จะวางแผนที่จะตาม....มันแบบ...เราไม่ได้อยู่ไกลกันข้ามน้ำข้ามทะเลอะไรมากมายเลยน่ะ...แต่การที่นุ่นต้องอยู่ตรงนี้แล้วพี่ๆมามาหานุ่นมารอให้นุ่นไปหาได้แค่ตรงจุดนั้น.....เหมือนระยะทางระหว่างเราก็ใกล้กันมากขึ้นมากๆ แต่สุดท้ายมันก็ยังไกล~ ไกลมากๆอยู่ดี....เพราะนุ่นไม่มีแม้โอกาศที่จะคิดเลยด้วยซ้ำว่าจะไปน่ะ ที่นี่น่ะ.... ต่อให้ระยะทางมันใกล้ยังไงแต่ถ้านุ่นไม่ได้ไปหาพี่ๆมันก็ไม่ต่างอะไรกันว่าเราอยู่กันคนละแผ่นดิน.....

เง้อออออ.......ง....มันคิดถึงอ้ะ...คิดถึงแจจุง คิดถึงผช.เดฟดำ...คิดถึงคิมแจจุง...คิดถึงผช.ของนุ่น...มากๆ จนตอนนี้ก็ยังคิดถึง....ง่า.....

สรุปว่าคืนนั้น กว่าจะได้หลับก็ต้องเสียน้ำตาเพราะทนคิดถึงคิมแจจุงไม่ไหว~